In real time nobody exists

Door Wim Bloemers

Assessment en social media: how not to fuck up your career, your life, yourself and others.

Er wordt heel veel gepraat over het belang van social media voor assessments en loopbaanontwikkeling. Via portfolio’s op linked in en Facebook krijgt solliciteren een totaal nieuw karakter. Stuur je portfolio in, doe een pre assessment op de site van je werkgever en de klik is gemaakt. Zo niet, dan weet je in elk geval dat die baan of werkgever niets voor jou is… alternatieven genoeg op het web.

Ondertussen kunnen werkgevers tonnen ‘dataloads’ in real time verwerken, deze koppelen aan prestaties van instromende kandidaten en ook HRM krijgt een totaal nieuw karakter. Niks loopbanen meer, maar kortdurende projecten waarbij effectieve e-matching zorgt dat jij het project krijgt waar je voor geknipt bent. Ondertussen stuur je je portfolio op alles af wat interessant lijkt…de aanbiedingen stromen binnen en een continue datastroom vult de HRM database van werkgevers die zich suf analyseren… Hier is een mooie term voor bedacht, ‘closed loop analytics’, zie Charles Handler op www.ere.net.

Ikzelf zie twee mogelijkheden voor dit scenario:

 

Mogelijkheid 1

De huidige trend zet voort, waarbij iedereen zijn narcistische en voyeuristische trekken maximal exploiteert op social media, waar iedereen je vriend is en iedereen de spil vormt in een netwerk met tig vrienden en connecties.  Portfolio’s schieten als losgeslagen borderliners door HRM databases, iedereen leukt zich maximaal op, want slechte kenmerken en ervaringen zet je niet in een portfolio, tenzij je onder invloed bent of je lijdt aan serieuze zelfoverschatting. Wel eens op LinkedIn gekeken naar discussies? (aan Facebook doe ik sowieso niet, daarvoor zijn de aandelen te snel gekelderd). Ik ben al uit twee discussies verwijderd omdat mijn taalgebruik te heftig was… Hoezo web anarchy? Blijkbaar zit er een moderator met een EO achtergrond achter social media want het gehalte aan stupide opmerkingen en vragen is niet bij te houden, ….als het maar leuk en nietszeggend blijft.  Ondertussen babbelen (tweeten) de Sjonnies en de Anitas lekker door met hun webgeneuzel… En het zijn ook altijd dezelfde narcisten die aankondigen dat in hun organisatie alles zo perfect werkt, en dat zij goede ervaringen hebben met gesuggereerde oplossingen… Hoppa, word je wel top-influencer of the week! Kortom, lekker belangrijk gevonden worden…. het is een illusie om te denken dat een discussie tussen een stel opgeleukte mongolen ons verder zou kunnen helpen dan de duizenden pagina’s wetenschappelijke literatuur die er bestaan over hetzelfde onderwerp… (lees: The cult of the Amateur, van Andrew Keen) maar ja, dat kost tijd, dus snel naar de desbetreffende groep even een tweet of reactie lanceren en kijken of je beet hebt (narcisten happen altijd).

Maar er komt een moment dat dit systeem zichzelf opblaast, zoals alles wat met internet te maken heeft zichzelf opblaast. Social media blijken een speelplaats voor psychotici (zie bv. https://www.ere.net/author/dean-dacosta/).

Mensen worden bang, er komen (nog) meer restricties en EO moderatoren en de hele zaak sterft in regulerende bureaucratie….Internet en autonomie blijken toch niet samen te gaan…Dan is het voorbij tot er weer een nieuw speeltje ontdekt wordt, en beginnen we vrolijk opnieuw, want de economie moet voort, en we leren vooral niet van onze fouten want alles is in real time…

 

Mogelijkheid 2:

Men komt langzamerhand tot bezinning en social media en het portfoliogebeuren krijgen een serieus karakter. Het nieuwe assessment ziet loopbaankandidaten als verantwoordelijk en zelfbetrokken, omdat het hun eigen verantwoordelijkheid is om je carriere of werkproject (whatever) te managen. Pre assessments krijgen het karakter van een Realistic Job Preview, waarbij geinteresseerden via trial en error (sorry, smart surfing) leren in welke sector, bij welk bedrijf en op welk project ze op hun plaats zijn. De data die hierbij worden verkregen worden door HRM afdelingen gebruikt om kandidaten en werk beter te matchen, opleidingen worden minder belangrijk want een goed pre assessment heeft een hogere voorspellende waarde dan een papiertje van een frauderende Universiteit of HBO of een obscure MBA.

Kortom, het nieuwe assessment en het nieuwe werken komen samen via internet en zorgen voor een dynamische economie waarin mensen hun leven en werk zelf managen en bedrijven en kandidaten op basis van real time informatie effectief gekoppeld worden.

Klinkt mooi toch? Voorlopig ben je nog de spil in een netwerk met honderden vrienden, ben je top influencer of the week en heb je een lousy job met een asshole van een manager die, als de closed loop analytics goed zouden werken, nooit zou zijn aangenomen. En dat alles in real time.